Kerken in Port au Prince
Negende blog reis Haïti
Ook als je veel reist is de zondag altijd een mooie dag. Het is zo mooi om thuis de zondag te hebben, de rustdag, de kerkgang, de gesprekken.
Altijd probeer ik ergens naar de kerk te gaan. In Amerika is dat gemakkelijk, in China moeilijk, maar hier in Haïti vanzelfsprekend.
Pastor Joël, de manager van het programma technische trainingen binnen Parole et Action, vond het fijn om ons in zijn kerk te ontvangen. Hij bood wel zijn excuus aan voor de slechte stand van het kerkgebouw. Vroeg in de morgen werden wij, Cees van Breugel en ondergetekende, opgehaald.
Na een flinke autorit, door de arme wijken van Port au Prince, kwamen we bij de kerk. Eerst moest een flink aantal straatverkopers ruimte maken. De entree van de kerk is echt anders dan bij ons. Het was niet netjes, het was niet ruim, er was geen parkeerplaats. Er was wel veel rommel, zoals overal in deze stad (zie foto 1).
In de kerk wachtten 400 mensen op hun dominee, onze chauffeur. Een warm welkom was ons deel. Bekende liederen warden gezongen (althans de melodie). Er werd gecollecteerd en pastor Joël hield een predicatie in het Creools. Voordat hij dat deed wilde hij graag dat wij ook de mensen toespraken. Dat is altijd fijn om te doen. Het doet goed om het christelijk belijden samen te delen.
Voor vertaling werd gezorgd. Het thema van de preek was heiligheid. Het leven volgens de tien geboden. Heel duidelijk gaf hij aan dat het leven volgens de 10 geboden geen optie, maar een moeten is. Deze keer waarschuwde hij heel erg voor de uitleving in homosexualiteit. Later in de auto gaf hij aan, dat hij dit nu extra doet, omdat hij verwacht dat deze waarschuwing binnenkort niet meer mag klinken in Haïti (!).
Van het kerkgebouw staat nog een aantal muren overeind. Langzaam wordt de kerk weer opnieuw opgebouwd. Steeds weer sparen en een stukje opbouwen. Wat een geduld! Het dak is nog steeds van zeildoek (zie foto 2).
Wat blijft ons het meest bij? Het warme samenzijn met de gehele gemeente. De veelal arme mensen, die zo graag naar de kerk komen. Het hartelijke ontvangst, het afscheid, maar bovenal het feit dat we gezamenlijk dezelfde God belijden. Dat gaat letterlijk over grenzen. Er is hoop voor Haïti!
